Lech Ludwik Madaliński
Biografia
Lech Ludwik Madaliński urodził się 4 lipca 1900 roku w Szamotułach, w rodzinie Stanisława i Marii z Rakowiczów. Po ukończeniu szkoły średniej w Poznaniu w 1917 roku, kształcił się w niemieckiej szkole dramatycznej Gotscheidta i Malena, gdzie zadebiutował na scenie. W 1918 roku wziął udział w powstaniu wielkopolskim.
W latach 1919-1920 występował w różnych teatrach, m.in. w Teatrze Garnizonowym 3 Pułku Strzelców Wielkopolskich oraz z zespołem Ludwika Dybizbańskiego w Gdańsku. Następnie był związany z teatrami w Bydgoszczy, Inowrocławiu, Poznaniu i Katowicach. W sezonie 1927/28 przeniósł się do Łodzi, gdzie grał w Teatrze Popularnym i Robotniczym oraz Teatrze Miejskim. Później występował w Wilnie, Lwowie i Warszawie.
Podczas okupacji niemieckiej brał udział w ruchu konspiracyjnym i walczył w powstaniu warszawskim. Po II wojnie światowej kontynuował karierę aktorską, grając w Starym Teatrze w Krakowie, Teatrze Śląskim w Katowicach, Teatrze Polskim i Narodowym w Warszawie. Występował także w słuchowiskach Polskiego Radia i spektaklach Teatru Telewizji.
W 1956 roku zagrał rolę Wacława Waredy w filmie "Nikodem Dyzma". W 1955 roku został odznaczony Medalem 10-lecia Polski Ludowej, a w 1973 roku otrzymał tytuł członka zasłużonego SPATiF-ZASP. Zmarł 30 lipca 1973 roku w Warszawie i został pochowany na cmentarzu ewangelicko-augsburskim.